logo
cart cart
cart cart
cart cart
cart cart
واقعگرایی (Realism)

معنای تحت الفظی رئالیسم واقع­گرایی است، اما این اصطلاح در مباحث تاریخ و نقد هنر با معانی مخلفی به کار رفته است. در مفهوم وسیع آن که همچون طبیعت­گرایی مبهم است، به معنی گرایش به بازنمایی چیزها به طور دقیق و عینی است. با این حال غالباً به همراه این اصطلاح مفهومی از دوری گزینی از موضوعات سنتاً زیبا یا موضوعات آرمانی و به جای آن رویکردی زمینی­تر و واقعی­تر و غالباً با تأکید بر زندگی معمولی و یا فعالیت­ های روزمره ­ی آدمی، مستفاد می­شود. اما در مفهوم خاص­تر آن واژه رئالیسم (که به این مفهوم در لاتین با R بزرگ نوشته می­شود Realism) به جنبشی اطلاق می­شود که در سده­ ی نوزدهم در فرانسه ظهور یافت و ویژگی آن مخالفت با موضوعات قراردادی تاریخ­گرایانه، اسطوره­ای و مذهبی و به جای آن پرداختن به مفاهیم غیرآرمانی و اسطوره ­زدایی شده­ ی زندگی مدرن بود. هنرمند پیشروی این جنبش گاستاو کوربه بود که می­گفت، نقاشی هنری اساساً عینی است و باید برای چیزهای واقعی و موجود به خدمت گرفته شود.

از دهه ­ی 1950 این اصطلاح همچنین با مفهومی متضاد، برای هنری به کار می­رفت که به طور کل از بازنمایی و نمایش واقعی اجتناب می­جست و از تمامی فرم­ های توهم ­آلود پرهیز می­کرد. در این مفهوم اثر هنری زمانی «رئالیستی» خوانده می­شد که مواد یا موضوعاتی که اثر از آن شکل گرفته دقیقاً به همان گونه که موجودند و شناخته می­ شوند، نمایش داده می­شد.

همچنین اصطلاح «واقع­گرایی اجتماعی» طی سده­ های نوزدهم و بیستم میلادی به کار برده شده است. در این مفهوم به آن نوع آثار رئالیستی یا واقع­گرایانه گفته می­شود که موضوعات و مسائل اجتماعی و سیاسی را دستمایه ­ی خود قرار می­دهد. البته باید این اصطلاح را از «رئالیسم سوسیالیستی» تمیز داد که اصطلاحی بود برای توصیف سبک رسمی اتحاد شوروی (سابق) و دیگر کشورهای کمونیستی. این سبک ورای رویکردی انتقادی به مشکلات اجتماعی در واقع مبلغ خط سیاسی حزب در سبک فرهنگستانی بود.

علاوه بر این «رئالیسم جادویی» و «سوپررئالیسم» نیز اصطلاحاتی هستند که طی سده­ ی بیستم رایج شدند. در این سبک­ ها با رویکرد واقع­گرایانه­ ی افراطی به مفهوم دقت و توجه پروسواس به جزییات- جلوه­ای کاملاً غیرواقعی پدید می­آید.

اما رئالیسم در مفهوم گسترده­ی آن به نوعی زیبایی­ شناسی خاص اشاره دارد که توسط هنرمندان پیروی این جنبش- اگرچه به صورت ناخودآگاه و مبهم به خدمت گرفته شد. برای مثال رئالیسم تطبیق نقاشی سده­ ی هفدهم، در واکنش به ترفندهای ترکیب بندی به شدن رسمی منریسم سده­ ی شانزدهم بود. در ایتالیا بازگشت به واقع­گرایی برای نخستین بار توسط کاراتچی، کاراواجیو و پیروان آنها صورت گرفت، در اسپانیا توسط ریبالتا، ریبرا، ولاسکز و زوربارن؛ در فلاندر توسط روبنس (که رئالیسم وی به سرعت به سبک باروک تغییر یافت)؛ در هلند توسط هالس، ورمر و رامبراند؛ در فرانسه با نقاشان منظره­ پردازی نظیر لاتور، لونن، تورنیه، چهره­ پردازانی نظیر شامپین، بوردون و نقاشان طبیعت بیجان نظیر بوجین انجام شد که همگی مدافع ثبت وفادارانه و در عین حال غنائی عالم واقع و مخالف معیارهای نقاشی تاریخی  افراط کاری­ های شیوه­ ی منریسم مکتب فونتن بلو بودند.

دیه‌گو ولاسکوئز (Diego Velazquez)

 

گوستاو کوربت (Gustave Courbet)

 

ویلیام بل اسکات (William Bell Scott)

 

منبع: سبک ها و مکتب های هنری/ مولفان: ایان چیلورز، هارولد آزبرن و دیگران، تدوین و ترجمه: فرهاد گشایش، تهران، عفاف، 1380.

 

گالری هپتا، گالری هنرهای تجسمی است که با تمرکز بر روی هنر مدرن و هنر معاصر ایران، از سال ۱۳۹۲ در تهران به برگزاری نمایشگاه‌های هنری و خرید و فروش آثار هنری می‌پردازد.برگزاری رویدادهای هنری، پرداختن به جنبه‌های تئوریک هنر و مواردی چون ادبیات و فلسفه که به هنر جان تازه‌ای می‌بخشند، از اهداف مهم گالری هپتا است.گالری هپتا در جست‌و‌جوی هنرمندان جوان و نوظهور است و از همکاری با آنان استقبال می‌کند.در کنار برگزاری نمایشگاه فیزیکی در فضای گالری هپتا، وبسایت گالری نیز به برگزاری نمایشگاه آنلاین در قسمت گالری مجازی می‌پردازد.هم‌چنین وبسایت گالری هپتا با ایجاد صفحه‌ی اختصاصی هنرمندان حوزه‌های مختلف هنرهای تجسمی از جمله نقاشی، عکاسی، حجم و نقاشیخط امکان معرفی بهتر و خرید و فروش آنلاین آثار هنری آنها را فراهم می‌آورد.

نماد اعتماد الکترونیکی
Bank Pasargad