logo
cart cart
cart cart
cart cart
cart cart
تاریخچه موزه تیت (Tate)

هنگامی که اولین بار درهای موزه هنری تِیت (Tate) به روی عموم در سال 1897 میلادی گشایش یافت، تنها از یک محوطه برای نمایش مجموعه ای کوچک از آثار هنری بریتانیایی  تشکیل می یافت. اما امروزه از چهار محوطه  اصلی برای نمایش، مجموعه ای ملی از آثار هنری بریتانیا از سال 1500 میلادی تا کنون و مجموعه ای از آثار هنری بین المللی معاصر و مدرن تشکیل یافته که بالغ بر هفتاد هزار اثر را شامل می شود. علاوه بر آن چند طرح توسعه مربوط به بخش هنر های مدرن تِیت، بخش هنر بریتانیای تِیت، و شعبه سنت ایوس (به انگلیسی: St Ives- یک منطقه مسکونی در انگلستان است که در جنوب غربی انگلستان واقع شده‌است)  در نظر گرفته شده است که تضمین کننده توسعه نگارخانه های موزه هنری تِیت می باشد.

هِنری تِیت (Henry Tate):

در سال 1889 هنری تِیت، کارخانه داری که سرمایه زیادی را از طریق پالایش شکر کسب کرده بود، مجموعه آثار هنری بریتانیایی خود را برای بازدید در معرض عموم قرار داد. با توجه به اینکه در آن زمان فضای کافی برای نمایش این آثار در نگارخانه ملی وجود نداشت و ساخت یک نگارخانه در خدمت هنر بریتانیا امری ارزشمند محسوب می گردید، تلاش ها برای تهیه فضایی مناسب برای این امر آغاز گردید. این نگارخانه نه تنها برای نمایش آثار هنری مجموعه هِنری تِیت مورد استفاده قرار گرفت بلکه آثار هنرمندان بریتانیایی از دیگر مجموعه ها را نیز در خود جای داد.

 

Sir John Everett Millais, Bt, 'Ophelia' 1851-2,Oil on canvas
support: 762 x 1118 mm frame: 1105 x 1458 x 145 mm
Presented by Sir Henry Tate 1894

 

نگارخانه میلبنک لندن

در سال 1892میلادی محوطه یک زندان قدیمی به نام ندامتگاه میلبنک (نام محله ای با همین نام واقع در مرکز لندن) به عنوان محلی برای ساخت نگارخانه ملی هنرهای بریتانیا که تحت مدیریت نگارخانه ملی واقع در میدان ترافالگار لندن بود مورد استفاده قرار گرفت. زندان که محلی برای نگهداری زندانیان تبعیدی به استرالیا بود در سال 1890 تخریب شده بود.

سیدنی آر.جی اسمیت (Sidney R.J. Smith) به عنوان معمار نگارخانه جدید انتخاب گردید. طراحی او شامل یک ساختمان مرکزی که امروزه نیز دیده می شود، ورودی ایوان دار مجلل و گنبد مرکزی که به معبد شباهت دارد بود. تندیس بریتانیا به همراه یک شیر و یک اسب‌ تک‌ شاخ‌ بر بالای سنگ فرش واقع در ورودی میلبنک تاکید بر عملکرد سازه به عنوان نگارخانه هنرهای بریتانیایی دارد. نگارخانه در سال 1897 درهای خود را به روی عموم باز کرد و در هشت اتاق، 245 اثر از هنرمندان بریتانیایی که قدیمی ترین آنها مربوط به سال 1790 بود، به نمایش گذاشت.

توسعه نگارخانه

از زمان اولین گشایش، ساختمان نگارخانه میلبنک هفت مرتبه گسترش و توسعه عمده داشته است. در پانزده سال نخست مساحت محوطه میلبنک بالغ بر دو برابر افزایش یافت و هفت اتاق که توسط معماری به نام رومنی واکر (W.H. Romaine-Walker) طراحی شد، با حمایت مالی دلال آثار هنری و عتیقه جات به نام سر جوزف دووین (Sir Joseph Duveen) به آن اضافه گردید تا نمایش دهنده میراث ویلیام ترنر(Joseph Mallord William Turner) باشد.

در سال 1917 میلادی تامین مالی نگارخانه تغییر یافت و عهده دار نگهداری از مجموعه ملی هنر بریتانیا از سال 1500 میلادی تا آن زمان و همچنین آثار بین المللی هنر مدرن و معاصر گردید. از این رو رومنی واکر باری دیگر ماموریت یافت تا به طراحی نگارخانه آثار مدرن خارجی بپردازد که ساخت آن با حمایت مالی لرد دووین، پسر جوزف دووین صورت پذیرفت. این بخش از موزه در سال 1926 گشایش یافت و یک سال پس از آن از تعدادی نقاشی دیواری در رستوران مجموعه که توسط رکس ویسلر (Rex Whistler) خلق شده بود پرده برداری شد.

نگارخانه تِیت

در سال 1932 این مجموعه به صورت رسمی نام نگارخانه تِیت را برای خود برگزید نامی که از افتتاح مجموعه بین عموم مردم رواج داشت.  پنج سال پس از آن نگارخانه مجسمه سازی دووین افتتاح گردید که بار دیگر توسط لرد دووین حمایت مالی و توسط رومنی واکر وگیلبرت جنکینز (Gilbert Jenkins) طراحی گردید. این دو نگارخانه که طول آنها 300 فوت (تقریبا 91 متر) و به صورت طاق ضربی ساخته شده اند، اولین نگارخانه های عمومی در انگلیس بودند که منحصرا برای نمایش آثار مجسمه سازی احداث گردیدند. علاوه بر این با نصب سیستم روشنایی الکتریکی در تمامی اتاق ها، درهای نگارخانه در ساعات شبانه نیز به روی عموم باز بود.

در سال 1955 نگارخانه تِیت از نگارخانه ملی جدا و مستقل گردید. از این رو بحث ها در مورد گسترش فضای نگارخانه آغاز و در نتیجه در سال 1979 گشایشی عمده در ضلع شمال شرقی نگارخانه که توسط معماری به نام ریچارد دیویس (Richard Llewelyn-Davies)  طراحی شده بود افتتاح گردید. در همان سال نگارخانه مالکیت بیمارستان نظامی ای که در همسایگی آن قرار داشت و متروکه بود را در اختیار گرفت و موفق به ساخت نگارخانه جدیدی به نام نگارخانه کلور (Clore Gallery) شد که توسط معماری به نام جیمز استرلینگ (SirJames Stirling) طراحی و با حمایت مالی بنیاد کلور ساخته شد. این نگارخانه در سال 1987 افتتاح و در همان سال موفق به کسب جایزه موسسه سلطنتی معماران بریتانیا گردید.

 

 

نگارخانه تِیت لیورپول

در سال 1980 الن بونس (Alan Bowness)، مدیر وقت نگارخانه تِیت، تصمیم به ساخت تِیتِ شمال که به منجر به تعریف پروژه ای با همین نام شد را گرفت. نگارخانه ای با هویت ممتاز که نمایش دهنده آثار هنری مدرن بوده و مخاطبین جوان را از طریق برنامه های آموزشی فعال تشویق و دلگرم نماید.

انباری متروک در لنگرگاه البرت لیورپول (Albert Dock - Liverpool) به عنوان زمین ساخت نگارخانه انتخاب گردید. لنگرگاهی که سابق بر آن محلی شلوغ و مملو از کشتی های باری چای، ابریشم، تنباکو و مشروبات الکلی بود ولی در آن زمان به مکانی متروک بدل یافته بود.  در سال 1981 کارخانه کشتى سازى از طریق اجاره یکی از انبارها وهمچنین رستورانش به موزه دریایی (Maritime Museum) دستخوش نوسازی شد.

در سال 1985 جیمز استرلینگ مامور طراحی نگارخانه جدید تِیت در لیورپول شد. نمای خارجی در طراحی او  کما فی السابق به صورت آجر و سنگ همراه با ردیف ستون های تنومند یونانی باقی مانده بود اما طراحی داخلی به چیدمانی ساده و برازنده ی نمایش آثار مدرن تغییر یافته بود. این نگارخانه در ماه می 1988 میلادی به روی عموم گشایش یافت.

سال 2008 میلادی مصادف با نامگداری لیورپول به عنوان پایتخت هنری اروپا بود. از این سو برای جشن گرفتن این مهم، در سال 2007 این نگارخانه میزبان برگزاری اهدا جوایز ترنر (Turner Prize) بود و این اولین بار بود که این مراسم در خارج از شهر لندن برگزار می شد. بالغ بر ششصد هزار بازدید کننده در سال از نگارخانه تِیت بازدید کرده که به آن جایگاهی در خور سرآغاز نمایشگاه های هنر مدرن اروپا را می بخشد. 

 

 

تِیتِ سنت ایوس

سنت ایوس شهری کوچک در کورنوال  انگلستان (منطقه ای درجنوب غربی انگلستان) است که در نگاه اول محلی نامناسب برای برگزاری نمایشگاه های هنری بزرگ به نظر می آید. در هر صورت ارتباط آن با هنر به دوره ویکتوریا باز می گردد که در آن زمان هنرمندان زیادی به سنت ایوس می آمدند تا در آرامش استثانایی آن به نقاشی بپردازند. از جمله هنرمندانی که به نوعی با این شهر در ارتباط بودند می توان باربارا هپوورث(Barbara Hepworth)، ناوم گابو(Naum Gabo)، آلفرد والیس(Alfred Wallis) و مارک راسکو(Mark Rothko) را نام برد.

ارتباط نگارخانه تِیت و سنت ایوس از سال 1980، زمانی که مدیریت موزه و باغ مجسمه سازی به باربارا هپوورث محول شد، آغاز گردید. در اواسط این دهه تصمیم به ساخت نگارخانه ای در سنت ایوس جهت نمایش آثار هنرمندانی که در آنجا زندگی یا فعالیت نموده اند گرفته شد.

در سال 1988 ساختمانی واقع در محوطه ای مشرف به ساحل پورثمور (Porthmeor Beach) و اقیانوس اطلس که سابق بر آن کارخانه گاز بود انتخاب گردید. دو مهندس معمار به نام های الدرد ایوانز(Eldred Evans) و دیوید شالِو(David Shalev) برای طرحی که طنین انداز فرم و شکل یک کارخانه گاز بود و شامل ساختمانی گنبدی به عنوان قلب نگارخانه می شد انتخاب شدند.

عملیات ساخت و ساز در سال 1991 و با کمک های بلاعوض انجمن های محلی، بنیاد هنری مور (HenryMoore) و بودجه توسعه منطقه ای اروپا آغاز شد. نگارخانه سنت ایوس در ماه ژوئن سال 1993 میلادی گشایش یافت و در شش ماه بالغ بر 120 هزار نفر از آن بازدید به عمل آوردند که این مقدار 50 هزار نفر بیش از تعداد نفراتی بود که انتظار می رفت در یک سال نخست از آن بازدید کنند. از آن به بعد نگارخانه سالانه موفق به جذب 240 هزار نفر بازدید کننده شده که موفقیتی برجسته محسوب می گردد.

همچنین طرح توسعه ای جالب توجه برای نگارخانه سنت ایوس در نظر گرفته شده که تامین کننده محوطه ای بهتر برای نمایش آثار، فضای آموزشی جدید و تسهیلات توسعه یافته برای بازدیدکنندگان خواهد بود که به درک بهتر میراث هنرمندان سنت ایوس کمک خواهد کرد.

 

 

تِیت مدرن

در ماه دسامبر سال 1992 میلادی، متولیان تِیت تصمیم به ساخت نگارخانه ای مجزا برای آثار هنری مدرن و معاصر بین المللی گرفتند. در سال 1994 محوطه یک نیروگاه از کار افتاده برق که در ساحل رودخانه واقع بود به عنوان محل احداث نگارخانه جدید انتخاب گردید. سال بعد از آن یک شرکت معماری سوییسی به نام هرتزوگ و دمویرون(Herzog & De Meuron) جهت تغییرات لازم و تبدیل ساختمان به گالری انتخاب گردید. اینکه در پیشنهاد ارائه شده از سوی این شرکت خصوصیات و ویژگی های اصلی ساختمان اولیه حفظ شده بود نقشی عمده در این تصمیم گیری و واگذاری طراحی نگارخانه به این شرکت داشت.

ایستگاه مولد برق در دو فاز و بین سالهای 1947 و 1963 میلادی ساخته شده و طراحی آن توسط معماری به نام گیلبرت اسکات (Sir Giles Gilbert Scott)  صورت پذیرفته بود. این نیروگاه از توربینی حیرت آور به ارتفاع 35 متر و طول 152 متر تشکیل یافته بود  که در کنار آن اتاق بخار و یک دودکش مرکزی قرار داشت. شایان ذکر است این نیروگاه از سال 1981 بلا استفاده بود.

در سال 1996 از نقشه های طراحی شده پرده برداری شد و با تصویب بودجه دوازده میلیون پوندی از سوی آژانس احیای اراضی انگلیش پارتنرشیپ (English Partnerships regeneration agency) خریداری زمین صورت پذیرفته و پروژه احداث آغاز گردید. ماشین آلات عظیم الجثه برچیده شده و ساختمان با نمای آجری و استیل اولیه خود عیان گردید. اتاق توربین به ورودی ای دراماتیک بدل گردید و  موتورخانه به نگار خانه تغییر یافت.

از ماه می سال 2000 میلادی که مجموعه رسما گشایش یافت بالغ بر چهل میلیون نفر از تِیت مدرن بازدید به عمل آورده اند. این مجموعه یکی از سه عنصر جذاب توریستی در بریتانیای کبیر بوده که تخمین زده می شود سالانه بالغ بر 100 میلیون پوند سودآوری برای لندن دارا می باشد.

در سال 2009 میلادی موسسه تِیت طرح بزرگی را برای توسعه تِیت کلید زده است. با همکاری مجدد با شرکت هرتزوگ و دمویرون فضای نگارخانه افزایش خواهد یافت، تسهیلاتی پیشرفته تر برای بازدید کنندگان در نظر گرفته خواهد شد و از مخازن روغن اضافی نیروگاه برق که بسیار دیدنی می باشند نیز استفاده خواهد شد.

 

 

خانواده ای از نگارخانه ها

با احداث نگار خانه ای جدید در ساحل رودخانه، گالری میلبنک نیز می توانست به عملکرد اصلی خود به عنوان نگارخانه ملی هنر بریتانیا بازگردد. برای رسیدن به این هدف طرح توسعه ای صد ساله تکمیل یافته بود، ده گالری به محوطه اضافه شدi، پنج گالری بازسازی و ورودی دراماتیکی در خیابان آتربوری (Atterbury Street) احداث گردید  بود.

در سال 2000 و با گشایش نگارخانه تِیت مدرن ، چهار گالری نامی جدید برای خود انتخاب کردند : تِیت بریتانیا، تِیت مدرن، تِیت لیورپول و تِیت سنت ایوس.

در حال حاضر چند طرح ساختمانی جهت توسعه نگارخانه در آینده در جریان می باشد.

 

ترجمه شده توسط هپتاگالری

منبع: http://www.tate.org.uk/about/who-we-are/history-of-tate#liverpool

گالری هپتا، گالری هنرهای تجسمی است که با تمرکز بر روی هنر مدرن و هنر معاصر ایران، از سال ۱۳۹۲ در تهران به برگزاری نمایشگاه‌های هنری و خرید و فروش آثار هنری می‌پردازد.برگزاری رویدادهای هنری، پرداختن به جنبه‌های تئوریک هنر و مواردی چون ادبیات و فلسفه که به هنر جان تازه‌ای می‌بخشند، از اهداف مهم گالری هپتا است.گالری هپتا در جست‌و‌جوی هنرمندان جوان و نوظهور است و از همکاری با آنان استقبال می‌کند.در کنار برگزاری نمایشگاه فیزیکی در فضای گالری هپتا، وبسایت گالری نیز به برگزاری نمایشگاه آنلاین در قسمت گالری مجازی می‌پردازد.هم‌چنین وبسایت گالری هپتا با ایجاد صفحه‌ی اختصاصی هنرمندان حوزه‌های مختلف هنرهای تجسمی از جمله نقاشی، عکاسی، حجم و نقاشیخط امکان معرفی بهتر و خرید و فروش آنلاین آثار هنری آنها را فراهم می‌آورد.

نماد اعتماد الکترونیکی
Bank Pasargad